پیادهروی تا حرم امام مهربانیها در جاده عشق
پاهایش نه بر زمین که بر ابرها است، دلش غنج میزند که در رهایی و هوای بیحصار و میله ،گام میزند، چو آهویی رمیده از صیاد نه به پا که به سر میرود؛ اشتیاقی ناتمام به رفتن در وجودش موج میزند که او را بی هیچ خستگی تا مقصد میبرد.